Bir Gün; İnsanlar Güneşin Batışını, İpsala’dan Seyredecekler!

Hamza YASA'nın kaleminden...

Önce ufuktaki dağların zirvelerini bir kızıllık kaplar...Daha sonra güneşin ilk ışıkları Erek dağlarının taşları arasından kurtulurcasına süzülür ve müthiş bir renk cümbüşüne dönüşüp insanın yüzüne vurur... Bir anda her tarafa ışıklar saçılır...Güneş, altında kalıp sıkıştığı sıra dağlardan kurtulmanın sevinci ile bir ışık resitali yaparak ülkemizin en doğusundan Van’dan dünyamızı aydınlatır.

Güneş en güzel nereden doğar bilemem ama Van’dan çok güzel doğan güneş; Bütün Dünyada En Güzel İpsala’dan batar!!!

Ufuk çizgisinin Yunanistan semalarıyla kesiştiği noktada, her mevsim ayrı bir renk cümbüşüyle usul, usul batan Güneş'in, çeltik tarlalarının üzerinde oluşturduğu gümüşi yakamozlar da insanı büyüleyen renk dansına başlar.

On binlerce dönüm Çeltik Tarlası üzerinde yanan bir alev topuna dönüşen güneş, ufukta kaybolurken, gerisinde bıraktığı güzelliği kıskanıyor olmalı ki, battığı yerden tekrar doğmak istercesine çabalıyor sanırsınız!

Hani imkanınız olsa da, bu anlatmaya çalıştığım muhteşem renk resitalini Kızılay evlerinin, son noktasındaki düzlükten( güneydeki) güneşin batışını seyretmek üzere İpsala’ya gidip görebilseniz…

Güneş ufukta kaybolurken, çeltik tarlalarında oluşan yakamozların, ay ışığında meydana getirdiği gölge oyunlarının anlatımı nasıl yapılabilir ki…Ufku saran kızıllıkta; Gala’ ya ulaşmaya çalışan, Pelikanları, Kuğuları ve göçmen kuşlarının sulara vuran gölgelerini, Çeltik Tir'lerinde dolaşan Yamakların batan güneşin kızıllığında uzayan gölgelerini……

Bütün bunları ve benim anlatamadıklarımı bir gün; İnsanlar seyretmek ve o anı Fotoğraf makinelerine hapsetmek üzere İpsala’ya giderek görecekler…Kim bilir belki bir gün, Dünyanın her yerinden, Gala gölüne, yaban kuşlarıyla birlikte güneşin batışını seyretmek için turlar düzenleyecekler..

Tabii ki İpsalalılar da o manzara ile birlikte yaşadıklarını biliyorlar...Tıpkı, Edirnelilerin Söğüt dalları arasından, süzülerek akıp giden, Meriç Nehrinin üzerinde, batan güneşin yarattığı renk cümbüşünün farkında oldukları gibi!

Kızılay evlerinin en son noktasındaki düzlük mü… Sanırım kamu arazisi. Tabi, tabi en kısa zaman içerisinde ağaçlandırılıp, Mükemmel bir seyir alanı olarak insanlığın hizmetine sunulacaktır…

2008 yazılarımdan